Eerste kerstdag vandaag, al heb ik niet echt een kerstgevoel als het gewoon een werkdag is. Gelukkig ben ik morgen wel vrij en vieren we samen kerstpakjesavond!

Vandaag de dag staat Yenta erg centraal bij mij vanwege haar zwangerschap natuurlijk.
We zijn druk aan het plannen maken hoe en wanneer Yenta naar Yvette gaat.
Het zal de eerste week in januari zijn. Wij gaan haar naar Yvette brengen omdat ze op dit moment een nestje met zes pupjes van Sifra thuis heeft. Leuke bijkomstigheid is dat we meteen weer pupjes kunnen knuffelen.

Yenta is niet dik, maar wel voller aan het worden. Ze was gisteren zes weken drachtig.
Als ik haar op haar rug kijk is ze breder geworden. Als ze normaal gesproken deze omvang zou hebben zou ik al lang door Robin zijn terug gefloten. Hij heeft het altijd goed door als er een kilootje teveel opzit, ikzelf dus niet, maar zie nu ook een omvang die normaal gesproken echt niet zou kunnen.
Gisteren ben ik met Yenta naar de dierenkliniek gegaan omdat ik nieuwsgierig was of ze was aangekomen.
Dat was even behoorlijk schrikken voor mij, in één week is ze twee kilo aangekomen.

Voor mij mag ze de komende drie weken nog een lekker buikje krijgen. We zullen over drie weken weten hoeveel pupjes ze bij zich draagt, maar spannend is het wel.

We hebben eerst aangeboden bij Yvette om voor een teefje weer permanent gastgezin te zijn, dat is makkelijker dan met een reutje erbij, maar ik heb inmiddels besloten dat als Yenta maar één pupje krijgt en het is een reutje wij dit reutje mee naar huis zouden willen nemen als permanent gastgezin. Yvette had nog niemand voor een reutje en ze vond het prima dat wij dat dan zouden worden.
Voor een teefje betekend dit dat ze twee nestjes krijgt bij Yvette en dan is het eigenlijk klaar.
Voor een reutje betekend dit dat hij klaar zal moeten staan wanneer er zich een fokker aandient die het teefje wil laten dekken door de reu die wij dan in huis hebben.
Alles vooraf gaat hetzelfde, alle onderzoeken en foto’s die er moeten komen om goedgekeurd te worden door de witte herder vereniging, twee shows die gelopen moeten worden met als resultaat minimaal een ‘zeer goed’.
We zijn dus ook weer op zoek naar een naam voor een reutje, al hebben Mike en Robin daar al een duidelijke mening over….

Er is een aardig pak sneeuw gevallen gisteren en vannacht is daar nog een aardig pak bovenop gekomen.
Ik ben in elk geval blij dat ik nu niet in de auto hoef te stappen want ik kom de straat waarschijnlijk amper uit.

Hieronder een mooie meter om te zien hoe dik het pak is dat gevallen is

Het hekje in onze tuin heeft een mooie afwerking gekregen

Ondanks dat we geen mooie boswandeling kunnen maken in de sneeuw doordat we met de zwangerschap van Yenta het wat rustiger aan doen is met de bal spelen in de tuin voor Yenta al een feestje

Mooie bolling van haar buikje, beetje zwanger….

Heerlijk die laag sneeuw die er nu ligt, en er valt nog steeds.
Helaas kunnen we dit jaar niet in de sneeuw in het bos banjeren omdat Yenta helemaal los gaat in de sneeuw.
Dat liet ze net al zien toen ik haar uit liet aan de riem, ze begon te dansen en rond te hollen en ja, dat moet toch even wat rustiger deze winter.
Het liefst was ik de auto in gesprongen en met haar naar het bos gereden maar nee, toch maar even niet.
Al een paar dagen eet ze weer slechter en ze was duf en had de oogjes niet goed staan gisteren. Na een mailtje aan de fokker heb ik de dierenarts gebeld. Het zou een baarmoederontsteking kunnen zijn en dat kan voor Yenta gevaarlijk worden.
Gelukkig heeft ze vanmorgen haar eten weer op gegeten met iets lekkers er doorheen, dat wel maar ach, ze is zwanger!
Ze hebben daar haar temperatuur op genomen en ze had gelukkig geen koorts. Voor de zekerheid heeft de dierenarts die de echo heeft gemaakt vorige week, nog een echo gemaakt en we kwamen weer 1 pupje tegen wat nu vier centimeter groot is en het hartje klopte mooi.
Het andere vruchtje dat we vorige week ook zagen maar bij nader onderzoek niet meer te vinden was, was deze keer ook niet te zien.
Afwachten dus maar, nog vier weken en dan te bedenken dat dit vruchtje pas vier centimeter groot is, het moet dan in vier weken nog een aardig eindje groeien.

footprints in the snow

Yenta druk aan het spelen in de sneeuw

en dan heb je sneeuw op je neus

maar dat is ook heerlijk om op te eten

nog even een sfeerplaatje van mijn tuin in de schemering….

Heerlijk weer dat vriezende weer. Als je ’s morgens even niet vroeg op hoeft te staan hoor je vanuit je warme bed al die buren druk hun autoruiten ijsvrij maken.
Gisteren heb ik in de tuin de laatste dingen nog opgeruimd. Vanmorgen was het vijvertje in de tuin bevroren.
Ik heb zo het idee om die van het voorjaar dicht te gooien. Heb er wel even over moeten denken, wel, niet, wel, maar ik maak toch liever iets anders waardoor het water ornament beter uitkomt.
Het zal ook mooier staan want om het vijvertje staat nu een hek omdat ik anders regelmatig een natte, groene hond binnen heb lopen en als er straks een pupje bij rondloopt….

Met Yenta gaat alles gelukkig goed. Ze heeft een flink aantal dagen ’s morgens niet willen eten. Een aantal dagen bijna helemaal niet willen eten waardoor ze een kilo af was gevallen, maar nu gaat dat weer prima, al had ze vanmorgen voor het eerst haar bak niet helemaal leeg.
De honden lekkernijen gaan er daar in tegen in als koek, en ook tijdens ons avondeten kijkt ze het eten zowat van ons bord.
Hoewel ze best actief kan zijn en het nog steeds leuk vind om met de bal te spelen neemt ze flink wat rust op een dag.
Gisteren is ze al die tijd bij mij aan het spelen geweest in de tuin en gisteravond viel ze als een blok in slaap terwijl ze anders juist ’s avonds vaak het meest actief is.
Donderdag is ze vijf weken zwanger, ze is al over de helft! Ik heb gelezen dat een teefje pas gaat groeien vanaf de vijfde of zesde week. Yenta is een grote hond, heeft dus veel ruimte en zal volgens de echo een klein nestje krijgen maar stiekem denk ik soms dat haar buikje toch al iets aan het groeien is.

Vandaag was eindelijk de dag aangebroken dat ik met Yenta naar de dierenkliniek kon om de echo te laten maken.
Ik was toch wat gespannen vanmorgen en achteraf kwam ik er met meer vragen dan antwoorden vandaan.
Normaal gesproken (dat hoor ik van mensen om mij heen) word de hond geschoren voordat de gel voor de echo op haar buik komt. Dat was vanmorgen niet het geval. De gel werd in het haar gesmeerd en toen ik vroeg waarom ze niet geschoren werd vertelde de dierenarts mij dat dat bij een echo voor de dracht niet nodig was.

Ik vond het wat warrig wat hij zag, wat hij vertelde, Een vruchtje gezien, nog een vruchtje gezien of toch niet….
In elk geval is Yenta drachtig en de dierenarts vertelde mij dat hij daarom de echo had gemaakt, om dat vast te stellen en dat was nu gebeurd.
Ik heb een foto van een vruchtje met een kloppend hartje dat we hebben gezien.

Vanmiddag heb ik de dierenarts aan de telefoon gevraagd en hem gezegd dat ik er een katergevoel aan over heb gehouden aan de onduidelijkheden die ik mee had gekregen.
Hij stelde voor volgende week nog een keer een echo te maken om te kijken of we de vruchtjes beter in beeld kunnen krijgen.
Dat wil ik graag, maar wil dan wel een andere dierenarts van deze kliniek, degene die er was toen Las zo ziek was.
We weten nu in elk geval dat het een klein nestje zal zijn, maar misschien zaten er nog een of twee ergens verstopt, op een echo is tenslotte niet alles te zien.

Wat een gedoe!! We hebben dus anderhalve week geen internet en telefoon gehad.
Op mijn werk voor elkaar gemaakt dat er getest zou worden en daar kwam niks uit. Ook een gedoe want Mike die thuis was werd mobiel terug gebelt om vanuit huis gegevens door te geven.
Toen dachten ze dat de modem kapot was dus werd er een nieuwe verzonden. Die kwam na een week binnen en toen bleek dat dat het probleem niet was!
Nog een keer op mijn werk bellen, weer dezelfde procedure, deze keer was Robin thuis om hen mobiel te woord te staan, maar ook deze keer weer zonder resultaat!
Dan moet er maar een monteur op uit om in de centrale te kijken maar dat kan drie tot acht werkdagen duren….
Gelukkig werden we mobiel gebelt dat na twee dagen de monteur langs zou komen en die kwam dus vandaag. Alles doet het gelukkig weer.
Toen ik vroeg wat er nou aan de hand was geweest vertelde hij dat een collega wel erg drastisch te werk was gegaan, hij had niet alleen de horizontale draden eraf gehaald zoals hem was opgedragen maar ook de eindstukken. Nou kunnen ze mij van alles wijs maken op dit gebied maar feit was wel dat deze monteur nog vier briefjes in zijn hand had met dezelfde problemen.
Gelukkig zijn wij weer online!!

We hebben vorige week een moeilijke week gehad met Las.
Ik was er zo emotioneel van dat ik er niet over kon schrijven op dat moment maar op dit moment lijkt alles goed met hem te gaan.

Twee weken geleden stond onze oudste hond Las ’s avonds op en liep alsof hij dronken was.
Ik dacht in eerste instantie dat zijn achterpootje sliep maar even daarna begreep ik dat het erger moest zijn. Hij viel steeds om en zakte steeds door zijn achterpootjes.
Ik ben tot kwart over twee ’s nachts bij hem gebleven en hij sliep toen goed. Ik ben toen ook maar gaan slapen. De volgende ochtend was ik om half zes alweer wakker en ben naar beneden gegaan. Helaas was er geen verbetering in de toestand van Las en ik heb meteen voor die ochtend een afspraak bij de dierenarts gemaakt.
We waren op het ergste voorbereid en ik heb echt gedacht dat we Las niet meer mee naar huis kregen.
Hij was wel heel kwiek, wilde wel lopen (al viel hij steeds om) en stond ook te kwispelen bij de dierenarts. Ook zijn ogen draaiden steeds naar een kant en weer terug en hij hield zijn kopje steeds scheef.
De dierenarts vroeg ons (Mike was met mij mee) of hij Las nog een kans mocht geven of dat wij dit niet wilde.
Het antwoord was natuurlijk volmondig JA!!
Las bleek een TIA te hebben gehad en door een injectie met een sterke dosis prednison zou hij er weer bovenop kunnen komen….
De dierenarts had al een aantal honden meegemaakt die weer goed hersteld waren na deze injectie.

Gelukkig bleek dit voor Las ook te werken! Hij is weer zo goed als de oude Las.
Hij is wat trager in zijn wandeling maar daar nemen we graag alle tijd voor.
Gisteravond deed hij iets vreemds. Hij begon tegen Yenta te blaffen aan een stuk door en Yenta ging zelfs plat liggen voor hem. Dat vind ik niet zo’n fijn idee dus wanneer we nu van huis zijn worden voor de zekerheid de hondjes apart gezet.
In eerste instantie dacht ik dat dit ( een soort verwarring of zo) met de TIA te maken kon hebben of zou het misschien te maken kunnen hebben met een eventuele zwangerschap van Yenta. In december wordt er eerst een echo gemaakt voor we zekerheid hebben daarover maar dan snap ik nog dat blaffen niet.
Hij heeft het na die tijd ook niet meer gedaan gelukkig.

We hebben hem in elk geval nog bij ons, de dierenarts vertelde ons dat hij absoluut geen pijn heeft gezien de gedragingen van Las maar dat het geen hondje van jaren meer is maar van maanden.
Dat weet je natuurlijk zelf ook als hij al bijna veertien is maar daar denken we nog maar even niet aan!

Gisteren was Indra jarig, de overgrootmoeder van Yenta.
Indra leeft in de roedel bij Yvette en ze is gisteren 12 jaar geworden.
Een behoorlijk hoge leeftijd en ik hoop met heel mijn hart dat we Yenta net zo lang bij ons mogen houden!
Meestal maakt Yvette een foto van de jarige jop met slingers en feestmuts om op haar site te zetten.
Vorige week vroeg ze mij, nadat ze de fotocollages op dit weblog had gezien, of ik misschien een collage voor Indra haar verjaardag wilde maken.
Dat vond ik heel leuk om te doen.
Deze collage heeft al een aantal dagen op de indexpagina van de site gestaan en ik vind het leuk om deze nu hier ook te laten zien.
Ik ben er best trots op en vond het erg leuk dit te mogen doen.

Deze week heb ik veel gedaan aan mijn webwinkel voor tassen en aan de tassen zelf.
De webwinkel gaat namelijk wat veranderen.
Het heeft een andere naam gekregen en daardoor moest ik alles overzetten naar een ‘nieuwe winkel’ die dezelfde naam heeft.
Dat was een heel karwei, maar wel weer leuk om te doen.
Het is de bedoeling dat deze webwinkel echt alleen voor de kindertassen is. Daarmee wil ik ook graag verder gaan.
Ik ben inmiddels naast de schoudertassen ook met rugtassen bezig en zodra deze ook in de webwinkel geplaatst zijn gaat deze webwinkel online.

Het idee om de naam te veranderen is niet uit de lucht komen vallen natuurlijk, ik heb namelijk het plan om ook jongenstassen te gaan maken. Dat zullen rugtassen worden en daar kun je natuurlijk geen logonaam ‘AnneKarin’ op gaan maken.
Ik hoop dat het er allemaal goed uit komt te zien want de webwinkel moest nu natuurlijk ook weer in een ander jasje worden gestoken.
Verder heb ik voor volgend jaar nog een leuk plan op stapel staan met mijn tassen maar daarover later meer want zover is het nog niet.

Ik heb nog wat collage’s gemaakt, degene hieronder is een droom van mij,  je ziet hierop Yenta met twee pupjes, de pupjes staan voor de witte herders die hopelijk nog bij ons zullen komen want mijn wens is toch wel om drie van die mooie kanjers om mij heen te hebben. Als alles goed gaat  met de plannen rondom Yenta en de echo van volgende maand zal uitwijzen dat ze drachtig is komt er een puppendochter met haar mee terug naar huis, wat dus zou betekenen dat we rondom maart 2010 ons tweede witte herdertje zullen krijgen.

Ik heb iemand horen zeggen dat als je een witte herder in huis hebt, er meer zullen volgen en er zijn inderdaad veel mensen die ik inmiddels heb leren kennen die allemaal twee of drie witte herders (of meer) hebben.

Hieronder gewoon een collage

Ik heb nog een collage gemaakt op verzoek, maar daarover later meer.

Yvette heeft vanmiddag Yenta weer thuis gebracht.
Ze was een beetje onrustig vanmiddag en toen Yvette weg ging was dat wel even raar.
We zijn de tuin in gegaan waar ik ongeveer een ton blad weg heb geveegt en in de container heb gedaan die nu tot ver boven de rand vol is. Yenta liep er tussen door met drie ballen die telkens in de berg bladeren werden los gelaten.
Daarna heb ik de hondjes aan de riem gedaan en zijn we gaan wandelen.
Toen we terug kwamen zocht ze haar bankje op ( die nog helemaal niet af is) waar ze graag op ligt.
Ik ben van plan om een grote ‘hoekmand’ te maken waar twee hondjes in kunnen liggen en dan kan ik deze bank rustig afmaken en gaat die in de zomer de tuin in.

Wat betreft Yenta gaan we het iets rustiger aan doen.
Ze loopt het liefst op het veld bij het Loo met tien andere honden te spelen, stoeien en achter de bal aan waarbij zij zo fanatiek is dat ze negen van de tien keer de bal als eerste heeft.
Dat gaan we dus even een poosje niet doen.
Ze is op het moment nog moe van alle indrukken en gebeurtenissen en slaapt lekker en wat Yenta eigenlijk bijna nooit doet, ze ligt op dit moment te dromen ( misschien wel van Chane . Dan kun je toch merken dat er bij Yvette altijd wat te beleven valt, volgens mij waren er acht honden deze week bij Yvette thuis want onverwacht was Chane ook maar deze week blijven logeren omdat Yvette hem dan bij de hand had als Yenta zover was.

De honden zijn wel in twee groepen apart gezet want met drie reuen in huis kun je geen loops teefje bij zetten.
Verder blijft het afwachten of ze drachtig is tot de echo na 28 dagen gemaakt is.
Voor die tijd is er kans dat ik al wat gedragsveranderingen merk als meer willen eten en aanhankelijker zijn ( nog aanhankelijker, dat kan bijna niet)
We wachten het (on) geduldig af.

Yenta op haar favoriete plekje van dit moment