Na een drukkend benauwde ochtend begon het net na het middaguur te betrekken.
Flinke donkere wolken kwamen aandrijven en het begon te waaien.
Met een vaart alle stoelen naar binnen gezet en toen begon het zachtjes te spetteren en het bleef zachtjes spetteren maar je voelde al wel de koudere lucht.
Hmmm, die bui zal wel weer in de buurt vallen, hebben wij dus niks aan.
En toen hield het op met zachtjes regenen.

En er kwam ook geen einde meer aan……

ja en dan verandert je tuin vanzelf op een gegeven moment in een zwembad.
Wat ik zelf veel erger vond was dat het water met drek door het gootsteenputje omhoog kwam.
De auto’s dreven nog net de straat niet uit maar toen ik later wegreed met de auto klotste het water onder de bodem, ohoohhh, maar nee, waarschijnlijk had de bumper wateroverlast want na een bochtje was het geklots van water weg.
Bij mijn ouders was het water in het toilet zelfs omhoog gekomen ieuwwwww.
De klappen van het onweer waren niet van de lucht de grond trilde onder je voeten.

Een paar uur later reden Robin en ik richting stad en op sommige wegen lag nog zoveel water dat er een scherm van water omhoog spatte wanneer je er door ging.
De oeverbeplanting van de vijvers lagen nu minstens een meter in het water en de bruggen stonden nog net niet onder, maar lekker fris dat het van zo’n buitje wordt.