nieuwe auto

 

Al een poosje was ik op zoek naar een andere auto.
Mijn auto krijgt steeds meer kleine gebreken, zo wil sinds vorige week de deur van de bestuurderskant niet verder meer open dan de helft van wat hij open zou moeten.
Het schokken bij het optrekken wat hij in het begin deed komt met warm weer, weer terug
En er moeten steeds meer “kleine dingen”aan gebeuren.
Nou had ik gedacht aan een personenbusje in verband met de honden en het comfortabelere reizen van en naar Zweden ( ja ik denk ook in de toekomst) maar eigenlijk vond ik die te groot en te lomp.
Wat een erg belangrijke bijkomstigheid voor mij was, is dat er airco in de auto moet zitten.
Vorig jaar ben ik mede door de enorme warmte behoorlijk beroerd in Zweden aangekomen.
Pas na een uurtje in de aircoauto van Ineke en Ton te hebben gezeten knapte ik weer wat op.
Afgelopen week zat ik met Mike in de auto toen ik een Pontiac trans-sport voorbij zag komen, dat leek mij wel wat voor ons. Mike zei dat de Chrysler Voyager hem dan ook een goede optie leek.
Ik heb wat op internet rondgekeken, eerst bij Pontiac maar deze auto’s zijn allemaal ouder dan die van mij nu is, dus dat vond ik geen optie. Komt bij dat Robin deze Poniac extreem lelijk vond. Verder gekeken dus naar wat er aan Chryslers te koop stond en laat ik nou een mooi plaatje bij een garage in Hengelo vinden.
Na een telefoontje naar Hengelo zaten Mike en ik dezelfde middag nog in de auto op weg naar Hengelo om “het plaatje” te bekijken.
Hij zag er goed uit, het bleek ook nog om een Grand Voyager te gaan en van de eigenaar van een andere Voyager die daar ook stond kunnen we een rek voor de honden voor in de auto erbij kopen .
En zo zit je ’s morgens achter de computer wat te speuren en heb je ’s middags een auto gekocht.
We kunnen hem woensdag ophalen.

ziekenhuisbezoek

 

Het zijn wat onrustige weken voor ons. Mike heeft in januari een klaplong gehad en is toen drie dagen opgenomen in het ziekenhuis.
Hij heeft een behandeling gehad waarbij hij aan een apparaat werd aangesloten die de lucht tussen het borstweefsel en het longweefsel uit trekt.
Na zijn ontslag uit het ziekenhuis moest hij zes weken de tijd nemen om te herstellen zodat de long weer tegen het borstweefsel aan kwam te liggen en dat betekende niet tillen of andere lichamelijke activiteiten.
Twee weken geleden zag ik dat hij moeilijk zijn schoenen uit kon krijgen en toen ik vroeg wat er was zei hij alweer anderhalve dag met pijn aan zijn linker long te lopen. Hij zag er tegenop om de dagen in het ziekenhuis door te moeten brengen.
De volgende dag zijn we toch maar naar de longarts terug gegaan waarbij uit de röntgenfoto bleek dat Mike weer, maar nu  een kleine, klaplong had.
Deze keer was de bovenste helft van zijn long geklapt maar tot grote opluchting van Mike werd hij niet opgenomen.
Wel kreeg hij het advies mee om na te denken over een operatie want de kans dat dit nog een keer zou gebeuren is groot.
Het schijnt vaker voor te komen bij jongens die lang en smal zijn, er lagen dan ook nog twee jongens tegelijk met Mike in het ziekenhuis met deze klacht.
Mike heeft vorige week besloten de operatie te laten doen en daarvoor zijn nu de voorbereidingen in gang.
Gisteren is hij naar de chirurg geweest, vrijdag een gesprek met de anesthesist en volgende week dinsdag nog een keer bloedprikken.
Dan wordt hij volgende week donderdag geopereerd. Volgens de artsen zijn de klachten dan voorgoed voorbij.
De eerste keer dat Mike een klaplong kreeg liep hij gewoon naar huis en de tweede keer zat hij achter zijn computer, er gebeurde dus niets waardoor je zou kunnen denken dat je een klaplong zou krijgen zoals iets zwaars tillen.
Ik hoop dat dit allemaal snel voorbij is want op deze manier raakt het vertrouwen in je lichaam wel een beetje op.

Eindelijk….

Vandaag eindelijk goed bericht van Yvette, Sifra is zover dat ze naar Frankrijk gaan om gedekt te worden.
Sifra heeft lang op zich laten wachten maar er was nog een teefje, Moana, die later loops zou worden en die besloot het allemaal maar wat sneller in actie te zetten.
Zij wordt dus binnen nu en twee weken gedekt wat er op neerkomt dat Yvette een huis vol kleine Moontjes heeft binnenkort.
Dit is al eens eerder gebeurt maar toen had het ene nestje tien pupjes en het andere maar drie dus dan valt het nog enigszins te overzien.
Ze heeft toen zelfs drie pupjes van het nestje van tien bij de moeder hond van het nestje van drie laten drinken, maar wat als ze nu twee grote nesten krijgen……..
Yvette gaat er helemaal voor, ze kan alleen maar genieten van zoveel jonge dartelende pluizenbolletjes om haar heen en natuurlijk is van Sifra, waar ze nu mee onderweg naar Frankrijk is, een klein pluizenbolletje voor ons!!
Ik heb zelf een naam die ik heel mooi vind voor het pupje maar vooral Robin zegt de naam niet mooi te vinden. Hij heeft ook weer een naam voor deze naam maar die kan ik hier niet noemen.
Mike is er wat makkelijker in. Nou heb ik uren op internet zitten speuren naar iets wat hij wel leuk zou kunnen vinden maar tientallen namen later is nog steeds alles afgekeurd. Pfff dat valt niet mee!
Zelf kan hij ook niet met iets komen wat hij wel mooi vind klinken, dus heb ik nu besloten dat het toch de naam wordt die ik zo mooi vind of ze moeten nog met een geniale naam op de proppen komen.
Nu eerst maar afwachten tot de dekking heeft plaats gevonden (vanavond) en dan wordt er over drie weken een echo gemaakt om te kijken of Sifra wel drachtig is.

www.crystalmoon.nl

goede oogst?

 

De druivenplant in de tuin komt ineens weer volop in het blad dat mooi frisgroen is en er zitten al weer veelbelovende trosjes hier en daar.

En ook de aardbei laat z’n eerste vruchten al zien.

Dit was een van Richards favoriete planten destijds nog meegenomen uit de tuin en ze bloeien ieder jaar weer mooi.
De Iris dacht ik.

Een mooie tekening van dichtbij.