Koninginnedag 2009 in Apeldoorn is een koninginnedag geworden met een zwart randje eromheen.
Diep triest dat er iemand door het publiek richting koningklijke bus wil rammen met 70 km per uur en daarbij in de twintig mensen schept.
Veel zwaargewonden en zelfs doden te betreuren.
Op het moment lijkt de rust weer wat te zijn teruggekeerd, het geloei van de sirenes van ambulances en politie is over en de helicopters zijn uit de lucht maar de verslagenheid in Apeldoorn is groot.
Koninginnedag in Apeldoorn.
Goh wat zijn we ineens “trots” op “ons” dorp.
Langs de wegen rondom paleis het Loo worden grote plantenbakken aangesleept met een overdaad aan oranje gekleurde bloemen.
Lantaarnpalen worden opeens opnieuw in de verf gezet en om de 100 meter hangt een groot affiche met daarop ofwel “welkom Beatrix”ofwel “welkom Maxima” en we hebben welgeteld 1 affiche gezien met daarop “welkom Willem”
Als je langs of naar een afrit naar de snelweg moet heb je pech want daar staat een file omdat er een veegwagentje voorop rijdt met daarachter een karretje die het bord “rijdend opstakel” meezeult, zouden ze de snelweg ook nog even vegen voor de koninklijke familie……
En dan is het pas dinsdag……..
Overal in Apeldoorn staan de borden al klaar met daarop “centrum afgesloten” en ze staan niet eens dicht bij het centrum, je bent amper binnen de grenzen van Apeldoorn en dan kun je al geen kant meer uit. Dat gaat nog leuk worden want ik moet in de middag werken en van Apeldoorn noord naar Apeldoorn zuid, ik mag er wel een uurtje voor uittrekken.
Het grote huis aan de rechterkant van de ingang van paleis het Loo staat al maanden in de steigers met daaromheen plastic, ik was benieuwd hoe ze dat op gingen lossen maar dat huis is nu ingepakt in een kleurige band van rood, wit, blauw, staat vast heel gezellig op tv.
Wat wel heel gezellig staat zijn de witte tentjes op het grasveld voor paleis het Loo.
Ook zijn twee van mijn collega’s “de pineut” ( maar dan wel allebei vrijwillig) om mee te doen aan koninginnedag.
Fieke staat in het oranjepark te kleien met de kunstenaarsgroep waar ze lid van is die zal worden aangevuld met mensen met een verstandelijke beperking die ook hun best gaan doen voor de koningin en Ilona gaat op defilé mee met een groep kinderen van de school waar haar kinderen op zitten.
Mike was voor mij een site aan het maken waar mijn zelfgemaakte tassen op zouden komen.
In het begin ging het heel hard, toen kwam ik met wat veranderingen, en nog een keer veranderingen en tja toen hield het wat Mike betreft een beetje op.
Hij is daarnaast natuurlijk ook druk met school, stage, weekendwerk en vrienden dus ik heb niet langer aangedrongen maar kwam een site tegen waarmee ik het zelf kon doen.
De naam is nou gigantisch lang geworden en dat is wel jammer, maar ik heb eindelijk wat op een tassensite staan.
Zo ziet het er uit
Als je de site echt wil bekijken kun je op de roze link onder mijn fotootje klikken.
Ik denk dat de achtergrond nog wel eens zal veranderen want ik heb al meerdere leuke mogelijkheden gezien om de site mee te bewerken.
Ik heb de site dus al een verandering laten ondergaan en we zijn pas een uur verder nadat ik dit berichtje had geschreven, dus dit nog even gauw toegevoegd.
Zo ziet het er nu uit
Tot nu toe zijn dit de tassen die ik heb gemaakt, maar ik ben al weer druk aan de volgende bezig, het lijkt wel een verslaving.
Als ik Yenta heb geborsteld blijven er wel eens wat plukjes haar liggen in de tuin. Het blijkt dat de vogels daar in deze tijd erg gek op zijn, soms vliegen ze met hele plukken in hun snaveltjes de tuin weer uit.
We hebben een kamperfoelie in de tuin die het niet zo goed meer doet 
en daar zitten de vogels graag in.
Tegenwoordig zet ik tussen die takken wat plukken van het haar van Yenta vast en in no time is alles weg.
Dit vogeltje is druk bezig een nestje te bouwen in het nestkastje in de tuin.
En soms is dat druk verkeer.
In de snavel een pluk haar van Yenta
Wachten, wachten, wachten, maar ja, als je het nestmateriaal zo dichtbij kan vinden ben je zo weer terug.
