Zweden

 

Afgelopen zomer zijn we naar Zweden op vakantie geweest.

We zijn het er hier al een poosje over eens dat we uit Nederland weg willen.

Te weinig ruimte, te weinig rust, gejaagde mensen.

We zijn op google op verkenning gegaan en daar kwam Zweden toch wel erg hoog uit.

 

Deze vakantie was Zweden dus ons reisdoel.

Het is onvoorstelbaar, wat een natuur, het is gewoon een natuurreservaat waar je af en toe wat dorpen of een stad tegenkomt.

Hier willen wij wel wonen!
                                                                                                      Tidaholm  

                                        Knutsbol bij Degerfors

                                                  Bjurbacken

Veel bossen, veel meren, eindeloos wandelen zonder iemand tegen te komen.

 

Het is erg jammer dat het leersysteem van Zweden totaal niet aansluit op Nederland.

Het blijft voor mij toch erg belangrijk dat de jongens hier eerst hun diploma’s gaan halen.

We willen in Zweden gaan wonen, maar ik weet niet of alles gaat zoals we hopen, en dan moeten ze toch ergens op terug kunnen vallen. Dat betekend dat we nog 2 tot 3 jaar in Nederland moeten blijven.

Voorlopig hebben we dus even de tijd en we maken daar gebruik van door eind oktober te beginnen met een cursus Zweeds.

 

  

Ondertussen kan ik het niet laten om al op huizensites rond te kijken en ik moet zeggen dat er veel leuke huisjes voorbij komen…

Een van mijn absolute favorieten!!

En ook uitdagingen komen voorbij

wat te denken van dit schooltje….

Dit zijn nog echt klaslokalen waarin je zelf kamers moet maken, een echte uitdaging voor 54300.00 euro met 3655kvm grond er omheen.

Op de bovenverdieping is de vorige eigenaar al wel begonnen en heeft er al zes slaapkamers gemaakt, altijd handig als familie overkomt.

 

 

Dankzij Mona en Lars-Erik waar wij de eerste twee weken van onze vakantie hebben gelogeerd weet ik dat beide vervolgopleidingen van de kinderen op een hogeschool in Skövde worden gegeven.

Ook dat was nog even zoeken, hoe vertaal je de opleidingen naar het Zweeds en vervolgens de vraag of ze bij elkaar in de buurt worden gegeven. Het is tenslotte geen Nederland maar elf keer groter.

Skövde is mooi centraal gelegen tussen de twee grootste meren, de Vättern en de Vänern.

Het is nog twee of drie jaar weg, maar eigenlijk kunnen we niet wachten.

herfst

 

Het is nu officieel herfst.

De dagen zijn afwisselend zonnig, warm, regen of zelfs stormachtig en de nachten worden weer kouder en langer.

Dat levert in elk geval vaak mooie plaatjes op.

Dankzij onze witte herder Yenta komen we zeer regelmatig in het bos en op de hei.

 

  

 

 

 

 

 

 

En dan ben je zo moe van al dat rennen en springen en door de modder banjeren dat je er bij gaat liggen terwijl je drinkt.

 

We hebben druiven

 

Al een aantal jaren staat er een druivenplant in onze tuin.

Tot vorig jaar zat er niets dan blad aan.

Vorig jaar kregen we ineens wat druiven, ze werden niet groter dan erwtjes en bleven knalgroen, maar het waren de eerste trosjes.

Dit jaar werden de trosjes al wat groter en hier en daar kleurde er een druif blauw die dan ook meteen ineen schrompelde tot rozijn.

Geen idee waar dat aan kon liggen, totdat er trosjes waren die behoorlijk wat druiven miste.

Boosdoeners, de vogels, ze zijn gek op onze druiven.

 

 

Ik had de moed dan ook al opgegeven dat er nog een fatsoenlijk druiventrosje over zou blijven, totdat…. ik onder het afdak keek, we hebben dus echte druiventrossen en ze zijn prachtig blauw aan het worden!

 

 

Nog even en we zullen weten of ze smaken.(als de vogels ze niet ontdekken voor we ze er af halen).

herfst in aantocht

 

De bossen maken zich weer op voor de herfst.

Binnen niet al te lange tijd zitten er weer spetterende kleuren aan de bomen.

Ik heb wel wat met de herfst.

Temperaturen die weer gaan dalen, nevel die boven de velden en het water blijft hangen.

Boswandelingen maken met Yenta, laarzen aan en diep weggedoken in je jas en bij thuiskomst een beker warme chocolademelk. We gaan het goede jaargetij weer tegemoet.

  

Langs de bospaden staan de paddestoelen al weer maar zolang Yenta kan rennen en spelen in het bos is het goed, een paddestoel meer of minder maakt haar niet uit.Door haar enthousiasme laat ze een spoor van omver gelopen kabouterhuisjes achter.