Las

We hebben vorige week een moeilijke week gehad met Las.
Ik was er zo emotioneel van dat ik er niet over kon schrijven op dat moment maar op dit moment lijkt alles goed met hem te gaan.

Twee weken geleden stond onze oudste hond Las ’s avonds op en liep alsof hij dronken was.
Ik dacht in eerste instantie dat zijn achterpootje sliep maar even daarna begreep ik dat het erger moest zijn. Hij viel steeds om en zakte steeds door zijn achterpootjes.
Ik ben tot kwart over twee ’s nachts bij hem gebleven en hij sliep toen goed. Ik ben toen ook maar gaan slapen. De volgende ochtend was ik om half zes alweer wakker en ben naar beneden gegaan. Helaas was er geen verbetering in de toestand van Las en ik heb meteen voor die ochtend een afspraak bij de dierenarts gemaakt.
We waren op het ergste voorbereid en ik heb echt gedacht dat we Las niet meer mee naar huis kregen.
Hij was wel heel kwiek, wilde wel lopen (al viel hij steeds om) en stond ook te kwispelen bij de dierenarts. Ook zijn ogen draaiden steeds naar een kant en weer terug en hij hield zijn kopje steeds scheef.
De dierenarts vroeg ons (Mike was met mij mee) of hij Las nog een kans mocht geven of dat wij dit niet wilde.
Het antwoord was natuurlijk volmondig JA!!
Las bleek een TIA te hebben gehad en door een injectie met een sterke dosis prednison zou hij er weer bovenop kunnen komen….
De dierenarts had al een aantal honden meegemaakt die weer goed hersteld waren na deze injectie.

Gelukkig bleek dit voor Las ook te werken! Hij is weer zo goed als de oude Las.
Hij is wat trager in zijn wandeling maar daar nemen we graag alle tijd voor.
Gisteravond deed hij iets vreemds. Hij begon tegen Yenta te blaffen aan een stuk door en Yenta ging zelfs plat liggen voor hem. Dat vind ik niet zo’n fijn idee dus wanneer we nu van huis zijn worden voor de zekerheid de hondjes apart gezet.
In eerste instantie dacht ik dat dit ( een soort verwarring of zo) met de TIA te maken kon hebben of zou het misschien te maken kunnen hebben met een eventuele zwangerschap van Yenta. In december wordt er eerst een echo gemaakt voor we zekerheid hebben daarover maar dan snap ik nog dat blaffen niet.
Hij heeft het na die tijd ook niet meer gedaan gelukkig.

We hebben hem in elk geval nog bij ons, de dierenarts vertelde ons dat hij absoluut geen pijn heeft gezien de gedragingen van Las maar dat het geen hondje van jaren meer is maar van maanden.
Dat weet je natuurlijk zelf ook als hij al bijna veertien is maar daar denken we nog maar even niet aan!

collage

Gisteren was Indra jarig, de overgrootmoeder van Yenta.
Indra leeft in de roedel bij Yvette en ze is gisteren 12 jaar geworden.
Een behoorlijk hoge leeftijd en ik hoop met heel mijn hart dat we Yenta net zo lang bij ons mogen houden!
Meestal maakt Yvette een foto van de jarige jop met slingers en feestmuts om op haar site te zetten.
Vorige week vroeg ze mij, nadat ze de fotocollages op dit weblog had gezien, of ik misschien een collage voor Indra haar verjaardag wilde maken.
Dat vond ik heel leuk om te doen.
Deze collage heeft al een aantal dagen op de indexpagina van de site gestaan en ik vind het leuk om deze nu hier ook te laten zien.
Ik ben er best trots op en vond het erg leuk dit te mogen doen.

Hobby’s

Deze week heb ik veel gedaan aan mijn webwinkel voor tassen en aan de tassen zelf.
De webwinkel gaat namelijk wat veranderen.
Het heeft een andere naam gekregen en daardoor moest ik alles overzetten naar een ‘nieuwe winkel’ die dezelfde naam heeft.
Dat was een heel karwei, maar wel weer leuk om te doen.
Het is de bedoeling dat deze webwinkel echt alleen voor de kindertassen is. Daarmee wil ik ook graag verder gaan.
Ik ben inmiddels naast de schoudertassen ook met rugtassen bezig en zodra deze ook in de webwinkel geplaatst zijn gaat deze webwinkel online.

Het idee om de naam te veranderen is niet uit de lucht komen vallen natuurlijk, ik heb namelijk het plan om ook jongenstassen te gaan maken. Dat zullen rugtassen worden en daar kun je natuurlijk geen logonaam ‘AnneKarin’ op gaan maken.
Ik hoop dat het er allemaal goed uit komt te zien want de webwinkel moest nu natuurlijk ook weer in een ander jasje worden gestoken.
Verder heb ik voor volgend jaar nog een leuk plan op stapel staan met mijn tassen maar daarover later meer want zover is het nog niet.

Ik heb nog wat collage’s gemaakt, degene hieronder is een droom van mij,  je ziet hierop Yenta met twee pupjes, de pupjes staan voor de witte herders die hopelijk nog bij ons zullen komen want mijn wens is toch wel om drie van die mooie kanjers om mij heen te hebben. Als alles goed gaat  met de plannen rondom Yenta en de echo van volgende maand zal uitwijzen dat ze drachtig is komt er een puppendochter met haar mee terug naar huis, wat dus zou betekenen dat we rondom maart 2010 ons tweede witte herdertje zullen krijgen.

Ik heb iemand horen zeggen dat als je een witte herder in huis hebt, er meer zullen volgen en er zijn inderdaad veel mensen die ik inmiddels heb leren kennen die allemaal twee of drie witte herders (of meer) hebben.

Hieronder gewoon een collage

Ik heb nog een collage gemaakt op verzoek, maar daarover later meer.

weer thuis….

Yvette heeft vanmiddag Yenta weer thuis gebracht.
Ze was een beetje onrustig vanmiddag en toen Yvette weg ging was dat wel even raar.
We zijn de tuin in gegaan waar ik ongeveer een ton blad weg heb geveegt en in de container heb gedaan die nu tot ver boven de rand vol is. Yenta liep er tussen door met drie ballen die telkens in de berg bladeren werden los gelaten.
Daarna heb ik de hondjes aan de riem gedaan en zijn we gaan wandelen.
Toen we terug kwamen zocht ze haar bankje op ( die nog helemaal niet af is) waar ze graag op ligt.
Ik ben van plan om een grote ‘hoekmand’ te maken waar twee hondjes in kunnen liggen en dan kan ik deze bank rustig afmaken en gaat die in de zomer de tuin in.

Wat betreft Yenta gaan we het iets rustiger aan doen.
Ze loopt het liefst op het veld bij het Loo met tien andere honden te spelen, stoeien en achter de bal aan waarbij zij zo fanatiek is dat ze negen van de tien keer de bal als eerste heeft.
Dat gaan we dus even een poosje niet doen.
Ze is op het moment nog moe van alle indrukken en gebeurtenissen en slaapt lekker en wat Yenta eigenlijk bijna nooit doet, ze ligt op dit moment te dromen ( misschien wel van Chane . Dan kun je toch merken dat er bij Yvette altijd wat te beleven valt, volgens mij waren er acht honden deze week bij Yvette thuis want onverwacht was Chane ook maar deze week blijven logeren omdat Yvette hem dan bij de hand had als Yenta zover was.

De honden zijn wel in twee groepen apart gezet want met drie reuen in huis kun je geen loops teefje bij zetten.
Verder blijft het afwachten of ze drachtig is tot de echo na 28 dagen gemaakt is.
Voor die tijd is er kans dat ik al wat gedragsveranderingen merk als meer willen eten en aanhankelijker zijn ( nog aanhankelijker, dat kan bijna niet)
We wachten het (on) geduldig af.

Yenta op haar favoriete plekje van dit moment